صاعقه

 

صاعقه، آتش ناشی از رعد و برق، این مفهوم از مادّة «ص ع ق» ۸ بار آمده است.

چکیده: خدا صاعقه‌ها را می‌فرستدو با آن هر کس را بخواهد مورد اصابت قرار می‌دهد. قوم ثمود به سبب آن‌چه مرتکب شدند، صاعقه آنها را گرفت. قوم  موسی به سبب ستمشان صاعقه آنها را گرفت. مشرکان به صاعقه‌ای مانند صاعقۀ عاد و ثمود، هشدار داده شدند.

رعد با حمد خدا و فرشتگان از بیم او، تسبیح مى‏گویند و صاعقه‏ها را مى‏فرستد و با آن هر کس را بخواهد مورد اصابت قرار مى‏دهد، در حالی‌که آنان دربارۀ خدا مجادله مى‏کنند و او سخت‏کیفر است (رعد/۱۳).

[قوم ثمود] از فرمان پروردگار خود سرپیچی کردند و در حالی‌که آنها می‌نگریستند، صاعقه آنان را فرا گرفت پس نتوانستند برخیزند و نه یاری بطلبند (ذاریات/۴۴-۴۵). ثمود را هدایت کردیم پس کوری را بر هدایت برگزیدند. به سبب آن‌چه مرتکب می‌شدند، صاعقۀ عذابِ خفّت‌آور، آنان را فرا گرفت (فصّلت/۱۷).

[ای بنی‌اسرائیل، به یاد آورید] هنگامی که گفتید: ای موسی، تا خدا را آشکارا نبینیم هرگز به تو ایمان نمی‌آوریم پس در حالی‌که می‌نگریستید، صاعقه شما را فرا گرفت سپس شما را پس از مرگتان برانگیختیم، باشد که سپاسگزاری کنید (بقره/۵۵-۵۶).

اهل‌کتاب، از تو می‌خواهند که کتابی از آسمان بر آنان نازل کنی، البتّه از موسی بزرگتر از این را خواستند پس گفتند: خدا را آشکارا به ما نشان بده پس به سزای ستمشان صاعقه آنان را فرا گرفت (نساء/۱۵۳). اگر [مشرکان] روی برتافتند، بگو، شما را از صاعقه‌ای مانند صاعقۀ عاد و ثمود، هشدار می‌دهم آن‌گاه که فرستادگان از پیش رو و از پشت سرشان به سوی آنها آمدند که جز خدا را نپرستید. گفتند: اگر پروردگار ما می‌خواست، بی‌تردید فرشتگانی می‌فرستاد پس ما به آن‌چه به آن فرستاده شده‌اید، کافر هستیم (فصّلت/۱۳-۱۴).

[از مردم کسانی هستند که می‌گویند: ما به خدا و روز بازپسین ایمان آورده‌ایم ولی آنها مومن نیستند مَثَل آنان] همانند [مَثَل کسانی است که در معرضِ] رگباری از آسمان که در آن تاریکی‌ها و رعد و برقی است، [قرار گرفته‌اند.] از صاعقه‌ها از بیم مرگ، انگشتان خود را در گوش‌های خود می‌نهند ولی خدا بر کافران احاطه دارد. نزدیک است که برق، بینایی آنان را برباید. هر گاه بر آنان روشن شود، در آن (روشنایی) راه می‌روند و چون بر آنان تاریک شود، می‌ایستند. اگر خدا بخواهد بی‌تردید شنوایی و بینایی آنان را می‌بَرد. به‌راستی خدا بر همه چیز توانا است (بقره/۱۹-۲۰).

الصّاعقة

 

 

 

 

وَ یُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَ الْمَلاَئِکَةُ مِنْ خِیفَتِهِ وَ یُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَیُصِیبُ بِهَا مَن یَشَاءُ وَ هُمْ یُجَادِلُونَ فِی اللّهِ وَ هُوَ شَدِیدُ الْمِحَالِ (رعد/۱۳)

[قوم ثمود] فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَ هُمْ یَنظُرُونَ* فَمَا اسْتَطَاعُوا مِن قِیَامٍ وَ مَا کَانُوا مُنتَصِرِینَ (ذاریات/۴۴-۴۵) وَ أَمَّا ثَمُودُ فَهَدَیْنَاهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمَى عَلَى الْهُدَى فَأَخَذَتْهُمْ صَاعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُونِ بِمَا کَانُوا یَکْسِبُونَ (فصّلت/۱۷)

[یا بنی‌اسرائیل] وَ إِذْ قُلْتُمْ یَا مُوسَى لَن نُّؤْمِنَ لَکَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْکُمُ الصَّاعِقَةُ وَ أَنتُمْ تَنظُرُونَ* ثُمَّ بَعَثْنَاکُم مِّن بَعْدِ مَوْتِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ (بقره/۵۵-۵۶)

 

یَسْأَلُکَ أَهْلُ الْکِتَابِ أَن تُنَزِّلَ عَلَیْهِمْ کِتَابًا مِّنَ السَّمَاءِ فَقَدْ سَأَلُواْ مُوسَى أَکْبَرَ مِن ذَلِکَ فَقَالُواْ أَرِنَا اللّهِ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ (نساء/۱۵۳) فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنذَرْتُکُمْ صَاعِقَةً مِّثْلَ صَاعِقَةِ عَادٍ وَ ثَمُودَ* إِذْ جَاءتْهُمُ الرُّسُلُ مِن بَیْنِ أَیْدِیهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ قَالُوا لَوْ شَاء رَبُّنَا لَأَنزَلَ مَلَائِکَةً فَإِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ کَافِرُونَ (فصّلت/۱۳-۱۴)

[من الناس من یقول امنا بالله و بالیوم الاخر و ما هم مومنین مثلهم کمثل الذی] کَصَیِّبٍ مِّنَ السَّمَاءِ فِیهِ ظُلُمَاتٌ وَ رَعْدٌ وَ بَرْقٌ یَجْعَلُونَ أَصْابِعَهُمْ فِی آذَانِهِم مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ و اللّهُ مُحِیطٌ بِالْکافِرِینَ* یَکَادُ الْبَرْقُ یَخْطَفُ أَبْصَارَهُمْ کُلَّمَا أَضَاء لَهُم مَّشَوْاْ فِیهِ وَ إِذَا أَظْلَمَ عَلَیْهِمْ قَامُواْ وَ لَوْ شَاء اللّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَ أَبْصَارِهِمْ إِنَّ اللَّه عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ (بقره/۱۹-۲۰)