سِلاح

 

سِلاح، ابزار جنگ، این مفهوم با واژۀ «اَسلحه»۴ بار، «رِماح» ۱ بار و آیاتی که این معنا را دارد، آمده است.

چکیده: ای مومنان، برای جهاد سلاح برگیرید و در برابر کافران نیرو و اسب‌های آماده بسیج کنید. در نماز، به هنگام خطر، سلاح با خود داشته باشید.

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، سلاح خود را برگیرید و گروه‌گروه یا همه با هم رهسپار شوید (نساء/۷۱). تا می‌توانید در برابر آنان (کافران) نیرو و اسب‌های آماده بسیج کنید تا با آن، دشمن خدا و دشمن خودتان و دیگر دشمنان، که آنها را نمی‌شناسید و خدا می‌شناسد، بترسانید (انفال/۶۰). هر گاه [زمان خطر] در بین آنها (مومنان) بودى و برای آنها نماز برپا داشتى پس باید گروهى از آنان با تو [به نماز] ایستند و باید سلاح‌های خود را برگیرند و چون سجده کردند، باید پشتِ‏ سر شما قرار گیرند و گروه دیگرى که نماز نگذارده‌اند، با تو نماز گزارند. باید احتیاط را رعایت کنند و سلاح‌های خود را برگیرند. کسانی که کافر شدند، دوست دارند شما از سلاح‌ها و کالاهای خود غافل شوید تا ناگهان بر شما بتازند. اگر از باران در زحمت هستید یا بیمارید، گناهى بر شما نیست که سلاح‌های خود را بر زمین گذارید ولى احتیاط کنید. بى‌گمان خدا براى کافران عذاب خوارکننده‌ای آماده کرده است (نساء/۱۰۲). خدا به شما وعده می‌داد که یکی از آن دو گروه، برای شماست. ولی شما دوست داشتید، [گروه] بی‌سلاح، برای شما باشد. خدا می‌خواست با سخنان خود، حق را پایدار کند و ریشۀ کافران را بَرکَند تا حق را پایدار کند و باطل را نابود کند هر چند مجرمان خوش نداشته باشند (انفال/۷-۸). شما آنان (مشرکان) را نکشتید بلکه خدا آنان را کشت و چون [ریگ به سوى آنان] افکندى، تو نیفکندى بلکه خدا افکند تا مومنان را با آن به آزمایشى نیکو بیازماید (انفال/۱۷). ای کسانی که ایمان آورده‌اید، خدا شما را [در حال احرام] به چیزی از صید که در دسترس شما و نیزه‌های شماست، می‌آزماید تا خدا معلوم کند چه کسی در نهان، از او پروا می‌کند پس هر کس بعد از این تجاوز کند، برای او عذابی دردناک خواهد بود (مائده/۹۴).

آیا ندیدى، پروردگارت با فیل‌داران چه کرد؟ آیا نیرنگشان را باطل نکرد؟ بر سر آنها دسته‌دسته پرندگانى را فرستاد که بر آنها سنگ‌هایى از گِل مى‏افکندند و [خدا] آنان را مانند کاهِ جویده ‏شده گردانید (فیل/۱-۵).

آهن، جنگ، زره

السّلاح

 

 

 

 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ خُذُواْ حِذْرَکُمْ فَانفِرُواْ ثُبَاتٍ أَوِ انفِرُواْ جَمِیعًا (نساء/۷۱) وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ وَآخَرِینَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ(انفال/۶۰) وَإِذَا کُنتَ فِیهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاَةَ فَلْتَقُمْ طَآئِفَةٌ مِّنْهُم مَّعَکَ وَلْیَأْخُذُواْ أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُواْ فَلْیَکُونُواْ مِن وَرَآئِکُمْ وَلْتَأْتِ طَآئِفَةٌ أُخْرَى لَمْ یُصَلُّواْ فَلْیُصَلُّواْ مَعَکَ وَلْیَأْخُذُواْ حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِکُمْ وَأَمْتِعَتِکُمْ فَیَمِیلُونَ عَلَیْکُم مَّیْلَةً وَاحِدَةً وَلاَ جُنَاحَ عَلَیْکُمْ إِن کَانَ بِکُمْ أَذًى مِّن مَّطَرٍ أَوْ کُنتُم مَّرْضَى أَن تَضَعُواْ أَسْلِحَتَکُمْ وَخُذُواْ حِذْرَکُمْ إِنَّ اللّهَ أَعَدَّ لِلْکَافِرِینَ عَذَابًا مُّهِینًا (نساء/۱۰۲)وَإِذْ یَعِدُکُمُ اللّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتِیْنِ أَنَّهَا لَکُمْ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَیْرَ ذَاتِ الشَّوْکَةِ تَکُونُ لَکُمْ وَیُرِیدُ اللّهُ أَن یُحِقَّ الحَقَّ بِکَلِمَاتِهِ وَیَقْطَعَ دَابِرَ الْکَافِرِینَ* لِیُحِقَّ الْحَقَّ وَیُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ کَرِهَ الْمُجْرِمُونَ (انفال/۷-۸)فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَ لَکِنَّ اللّهَ قَتَلَهُمْ وَمَا رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَلَکِنَّ اللّهَ رَمَى وَلِیُبْلِیَ الْمُؤْمِنِینَ مِنْهُ بَلاء حَسَنًا(انفال/۱۷) یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لَیَبْلُوَنَّکُمُ اللّهُ بِشَیْءٍ مِّنَ الصَّیْدِ تَنَالُهُ أَیْدِیکُمْ وَرِمَاحُکُمْ لِیَعْلَمَ اللّهُ مَن یَخَافُهُ بِالْغَیْبِ فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِکَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ(مائده/۹۴)

 

 

 

أَلَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِأَصْحَابِ الْفِیلِ* أَلَمْ یَجْعَلْ کَیْدَهُمْ فِی تَضْلِیلٍ* وَ أَرْسَلَ عَلَیْهِمْ طَیْرًا أَبَابِیلَ*تَرْمِیهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّیلٍ* فَجَعَلَهُمْ کَعَصْفٍ مَّأْکُولٍ (فیل/۱-۵)