سلام

 

سلام،درود، این مفهوم از مادّۀ «س ل م» ۴۶ بار و از مادّۀ «ح ی ی» ۹ بار آمده است.چکیده: خدا سلامت‌بخش است و به سرای سلامت می‌خواند. او با کتاب به راه‌های سلامت، هدایت می‌کند. بر پیامبر سلام بگویید، سلامی شایسته. برای اهل بهشت سلامی است که سخنی از پروردگار است.اهل بهشت در بهشت، سخنی جز سلام نمی‌شنوند.خدا بر همۀ فرستادگان سلام داده است.

او خدایی است که جز او معبودی نیست. او فرمانروایی پاک و سلام (سلامت‌بخش) … است (حشر/۲۳). خدا به سرای سلامت می‌خواند و هر کس را بخواهد به راه مستقیم هدایت می‌کند (یونس/۲۵). خدا هر کس را که از خشنودی او پیروی کند با آن (کتاب) به راه‌های سلامهدایت می‌کند و به اذن خود، آنها را از تاریکی‌ها به سوی نور می‌برد و آنان را به راه راست هدایت می‌کند (مائده/۱۶). آن (شب قدر) تا سپیده‌دم، سلام است (قدر/۵). بی‌گمان خدا و فرشتگان او بر پیامبر صلوات می‌فرستند. ای کسانی که ایمان آورده‌اید، بر او صلوات فرستید و سلام گویید، سلامی شایسته (احزاب/۵۶). چون به شما درود گفته شد، شما به بهتر از آن درود گویید یا همان را برگردانید. بی‌تردید خدا بر هر چیزی حسابرس است (نساء/۸۶). ای کسانی که ایمان آورده‌اید، به خانه‌هایی که خانه‌های شما نیست، داخل نشوید تا اجازه بگیرید و بر اهل آن سلام کنید. این برای شما بهتر است باشد که متذکّر شوید (نور/۲۷). زمانی که به خانه‌ها وارد شدید، به یکدیگر سلام کنید. درودی که نزد خدا مبارک و پاکیزه است. خدا آیات خود را این‌گونه برای شما بیان می‌کند، باشد که تعقّل کنید (نور/۶۱). ای کسانی که ایمان آورده‌اید، هنگامی که در راه خدا سفر می‌کنید پس بررسی کنید و به آن کسی که [به نشانۀ اسلام] به شما سلام می‌کند، نگویید تو مومن نیستی که بخواهید بهرۀ زندگی دنیا را به دست آورید. به‌راستی غنیمت‌های بسیار نزد خداست (نساء/۹۴).

بندگان رحمان کسانی هستند که با فروتنی، روی زمین راه می‌روند و هنگامی که جاهلان [به ناروا]، خطابشان می‌کنند، سلام می‌گویند [و درمی‌گذرند] (فرقان/۶۳).

سلام- اقوام، سلام بر فرستادگان (صافّات/۱۸۱).

سلام بر نوح در میان جهانیان. ما این‌گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم. به‌راستی او از بندگان مومن ما بود (صافّات/۷۹-۸۱). گفته شد: ای نوح، [از کشتی] فرود آی، با سلامی از ما و برکاتی بر تو و بر گروه‌هایی از آنها که با تو هستند(هود/۴۸).

سلام بر ابراهیم. ما نیکوکاران را این‌چنین پاداش می‌دهیم. بی‌تردید او از بندگان مومن ما بود (صافّات/۱۰۹-۱۱۱). [ابراهیم به پدر خود] گفت: سلام بر تو. به‌زودی از پروردگارم برای تو آمرزش می‌خواهم که او با من بسیار مهربان است (مریم/۴۷). گفتیم: ای آتش، برای ابراهیم سرد و سلامت باش (انبیاء/۶۹). [مهمانان ابراهیم] بر او وارد شدند پس سلام گفتند (حجر/۵۲؛ ذاریات/۲۵). گفت: سلام. شما گروهی ناشناس هستید (ذاریات/۲۵). به‌راستی فرستادگان ما برای ابراهیم، مژده آوردند. گفتند: سلام گفت: سلام (هود/۶۹).

سلام بر موسی و هارون. به‌راستی ما نیکوکاران را این‌گونه پاداش می‌دهیم. بی‌تردید آن دو از بندگان مومن بودند (صافّات/۱۲۰-۱۲۲). [موسی و برادر او به فرعون گفتند:] بی‌گمان برای تو از سوی پروردگارت نشانه‌ای آورده‌ایم. سلام بر آن کسی که از هدایت پیروی کند (طه/۴۷).

سلام بر الیاس. ما نیکوکاران را این‌گونه پاداش می‌دهیم. بی‌تردید او از بندگان مومن ما بود (صافّات/۱۳۰-۱۳۲).

سلام بر او (یحیی). روزی که زاده شد و روزی که می‌میرد و روزی که زنده برانگیخته می‌شود (مریم/۱۵).

[عیسی در گهواره گفت:] سلام بر من، روزی که زاده شدم و روزی که می‌میرم و روزی که برانگیخته می‌شوم (مریم/۳۳).

بگو، ستایش برای خداست. سلام بر آن بندگانش که برگزیده است (نمل/۵۹). هنگامی که کسانی که به آیات ما ایمان دارند، پیش تو بیایند، بگو، سلام بر شما. پروردگارتان رحمت را بر خود مقرّر کرده است که هر کس از شما به نادانی کار بدی انجام دهد و بعد از آن توبه کند و اصلاح نماید، خدا آمرزندۀ مهربان است (انعام/۵۴). آیا کسانی را که از نجوا منع شده بودند ندیدی که به آن‌چه از آن منع شده‌اند، برمی‌گردند و به گناه، دشمنی و مخالفت پیامبر با هم نجوا می‌کنند؟ چون نزد تو بیایند، با چیزی به تو تحیّت می‌گویند که خدا با آن به تو تحیّت نگفته است و در دل خود می‌گویند: چرا خدا ما را به آن‌چه می‌گوییم، عذاب نمی‌کند؟ جهنّم برای آنان کافی است که در آن وارد می‌شوند پس چه بد سرانجامی است (مجادله/۸). گفتۀ او (پیامبر) است که: پروردگارا، اینها گروهی هستند که ایمان نمی‌آورند. [گفته شود:] پس، از آنها روی بگردان و بگو، سلام. به‎‌زودی خواهند دانست (زخرف/۸۸-۸۹). [کسانی که پیش از این به آنها کتاب دادیم] هنگامی که سخن بیهوده می‌شنوند، از آن روی برمی‌گردانند و می‌گویند: اعمال ما برای خود ما و اعمال شما برای شماست. سلام بر شما. ما خواستار نادانان نیستیم (قصص/۵۵).

اگر [محتضر]، از یاران راست باشد پس [به او گفته شود:] برای تو از یاران راست، سلامی است (واقعه/۹۰-۹۱).

بر اعراف مردانی هستند که همه (اهل ‌بهشت و جهنم) را از سیمایشان می‌شناسند و اهل بهشت را که هنوز وارد آن نشده و به آن امید بسته‌اند، ندا می‌دهند که سلام بر شما (اعراف/۴۶). [در بهشت، برای اهل بهشت] سلامی است که سخنی از پروردگار مهربان است (یس/۵۸). درود مومنان روزى که او (خدا) را دیدار کنند، ، سلام است و براى آنان پاداشى ارزشمند آماده کرده است (احزاب/۴۴). درود آنان (کسانی که ایمان آورده و کار شایسته انجام دادند)، در آنجا (بهشت) سلام است (ابراهیم/۲۳). در آنجا دعای آنان، این است که خدایا، تو منزّهى و درودشان در آنجا سلام است و پایان دعای آنان، این است که ستایش خدایی که پروردگار جهانیان است (یونس/۱۰). [کسانی که توبه کردند و ایمان آوردند و کار شایسته کردند]، در آنجا جز سلام سخنی بیهوده‏ نمى‏شنوند و برای آنها روزى‏شان صبح و شام در آنجا هست. این، همان بهشتى است که به هر یک از بندگان ما که تقوا پیشه باشند، به میراث مى‏دهیم (مریم/۶۲-۶۳). کسانى که از پروردگارشان پروا داشتند، گروه‌گروه به سوى بهشت‏ سوق داده شوند تا هنگامی که به آن برسند و درهاى آن گشوده شود و نگهبانان آن به آنها گویند: سلام بر شما، پاک شدید [یا خوش آمدید] پس جاودانه در آن داخل شوید (زمر/۷۳). فرشتگان جان آنان (متّقین) را در حالی‌که پاک هستند، می‌گیرند. مى‏گویند: سلام بر شما. به سبب آن‌چه انجام مى‏دادید، به بهشت داخل شوید (نحل/۳۲). بى‏گمان متّقین در باغ‌ها و چشمه‏ساران هستند [به آنان گویند:] با سلام و ایمنى در آنجا داخل شوید (حجر/۴۵-۴۶). در آن با سلام وارد شوید. این روز جاودانگى است (ق/۳۴). براى آنان (گروهی که متذکّر می‌شوند)، نزد پروردگارشان سراى سلامت است و به سبب آن‌چه انجام مى‏دادند، او ولیّ آنها خواهد بود (انعام/۱۲۷). اینان (بندگان رحمان) به سبب آن‌که صبر کردند، غرفۀ [بهشت] را پاداش خواهند یافت و در آنجا با درود و سلام روبه‌رو خواهند شد (فرقان/۷۵). [برای خردمندان] بهشت‌هاى همیشگی است که آنان با پدرانشان، همسرانشان و فرزندانشان که درستکار هستند، در آن داخل مى‏شوند. فرشتگان از هر درى بر آنان داخل می‌شوند [و مى‏گویند:] سلام بر شما، به سبب آن‌چه صبر کردید پس سرانجام آن سراى، چه خوب است (رعد/۲۳-۲۴). [مقرّبان] در آنجا نه بیهوده‏اى مى‏شنوند و نه [سخنى] گناه‏آلود مگر سخنى که سلام است و سلام (واقعه/۲۵-۲۶).

[روز قیامت] دیدگان آنان (کافران) به زیر افتاده، ذلّتی آنان را فرا مى‏گیرد در حالی‌که [پیش از این] به سجده دعوت مى‏شدند و سالم بودند (قلم/۴۳).

السّلام 

 

 

 

 

هُوَ اللَّهُ الَّذِی لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِکُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ … (حشر۲۳) وَ اللّهُ یَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلاَمِ وَ یَهْدِی مَن یَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ (یونس/۲۵) یَهْدِی بِهِ اللّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلاَمِ وَ یُخْرِجُهُم مِّنِ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَ یَهْدِیهِمْ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ (مائده/۱۶) سَلَامٌ هِیَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ (قدر/۵) إِنَّ اللَّهَ وَ مَلَائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَى النَّبِیِّ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِیمًا (احزاب/۵۶) وَإِذَا حُیِّیْتُم بِتَحِیَّةٍ فَحَیُّواْ بِأَحْسَنَ مِنْهَا أَوْ رُدُّوهَا إِنَّ اللّهَ کَانَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ حَسِیبًا  (نساء/۸۶) یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُیُوتًا غَیْرَ بُیُوتِکُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَ تُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا ذَلِکُمْ خَیْرٌ لَّکُمْ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ (نور/۲۷) فَإِذَا دَخَلْتُم بُیُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنفُسِکُمْ تَحِیَّةً مِّنْ عِندِ اللَّهِ مُبَارَکَةً طَیِّبَةً کَذَلِکَ یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمُ الْآیَاتِ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُون (نور/۶۱) یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إِذَا ضَرَبْتُمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ فَتَبَیَّنُواْ وَ لاَ تَقُولُواْ لِمَنْ أَلْقَى إِلَیْکُمُ السَّلاَمَ لَسْتَ مُؤْمِنًا تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا فَعِندَ اللّهِ مَغَانِمُ کَثِیرَةٌ (نساء/۹۴)

 

 

 

وَ عِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِینَ یَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَ إِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا (فرقان/۶۳)

 

السلام- الاقوام، وَ سَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِینَ (صافّات/۱۸۱)

سَلَامٌ عَلَى نُوحٍ فِی الْعَالَمِینَ* إِنَّا کَذَلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ* إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِینَ (صافّات/۷۹-۸۱) قِیلَ یَا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلاَمٍ مِّنَّا وَ بَرکَاتٍ عَلَیْکَ وَ عَلَى أُمَمٍ مِّمَّن مَّعَکَ (هود/۸۴)

سَلَامٌ عَلَى إِبْرَاهِیمَ* کَذَلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ* إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِینَ (صافّات/۱۰۹-۱۱۱) قَالَ [ابراهیم لابیه] سَلَامٌ عَلَیْکَ سَأَسْتَغْفِرُ لَکَ رَبِّی إِنَّهُ کَانَ بِی حَفِیًّا (مریم/۴۷) قُلْنَا یَا نَارُ کُونِی بَرْدًا وَ سَلَامًا عَلَى إِبْرَاهِیمَ (انبیاء/۶۹) إِذْ دَخَلُواْ (ضیف ابراهیم) عَلَیْهِ فَقَالُواْ سَلامًا (حجر/۵۲؛ ذاریات/۲۵) قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُّنکَرُونَ (ذاریات/۲۵) وَ لَقَدْ جَاءتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِیمَ بِالْبُشْرَى قَالُواْ سَلاَمًا قَالَ سَلاَمٌ (هود/۶۹)

سَلَامٌ عَلَى مُوسَى وَ هَارُونَ* إِنَّا کَذَلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ* إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِینَ (صافّات/۱۲۰-۱۲۲) [قالوا موسی و اخیه لفرعون]قَدْ جِئْنَاکَ بِآیَةٍ مِّن رَّبِّکَ وَ السَّلَامُ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى (طه/۴۷)

 

سَلَامٌ عَلَى إِلْ یَاسِینَ* إِنَّا کَذَلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ* إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِینَ (صافّات/۱۳۰-۱۳۲)

وَ سَلَامٌ عَلَیْهِ (یحیی) یَوْمَ وُلِدَ وَ یَوْمَ یَمُوتُ وَ یَوْمَ یُبْعَثُ حَیًّا (مریم/۱۵)

 

[قال عیسی فی المهد] وَ السَّلَامُ عَلَیَّ یَوْمَ وُلِدتُّ وَ یَوْمَ أَمُوتُ وَ یَوْمَ أُبْعَثُ حَیًّا (مریم/۳۳)

قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ سَلَامٌ عَلَى عِبَادِهِ الَّذِینَ اصْطَفَى (نمل/۵۹) وَ إِذَا جَاءکَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِآیَاتِنَا فَقُلْ سَلاَمٌ عَلَیْکُمْ کَتَبَ رَبُّکُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَن عَمِلَ مِنکُمْ سُوءًا بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِن بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ (انعام/۵۴) أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ نُهُوا عَنِ النَّجْوَى ثُمَّ یَعُودُونَ لِمَا نُهُوا عَنْهُ وَ یَتَنَاجَوْنَ بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوَانِ وَ مَعْصِیَتِ الرَّسُولِ وَ إِذَا جَاؤُوکَ حَیَّوْکَ بِمَا لَمْ یُحَیِّکَ بِهِ اللَّهُ وَ یَقُولُونَ فِی أَنفُسِهِمْ لَوْلَا یُعَذِّبُنَا اللَّهُ بِمَا نَقُولُ حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُ یَصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ الْمَصِیرُ (مجادله/۸)  وَ قِیلِهِ یَارَبِّ إِنَّ هَؤُلَاء قَوْمٌ لَّا یُؤْمِنُونَ* فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَ قُلْ سَلَامٌ فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ (زخرف/۸۸-۸۹) وَ إِذَا سَمِعُوا (الذین اوتوا کتابا من قبل) اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَ قَالُوا لَنَا أَعْمَالُنَا وَ لَکُمْ أَعْمَالُکُمْ سَلَامٌ عَلَیْکُمْ لَا نَبْتَغِی الْجَاهِلِینَ (قصص/۵۵)

 

 

 

وَ أَمَّا [المحتضر] إِن کَانَ مِنَ أَصْحَابِ الْیَمِینِ* فَسَلَامٌ لَّکَ مِنْ أَصْحَابِ الْیَمِینِ (واقعه/۹۰-۹۱)

وَ عَلَى الأَعْرَافِ رِجَالٌ یَعْرِفُونَ کُلاًّ(اصحاب الجنة و اصحاب النار) بِسِیمَاهُمْ وَ نَادَوْاْ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَن سَلاَمٌ عَلَیْکُمْ لَمْ یَدْخُلُوهَا وَ هُمْ یَطْمَعُونَ (اعراف/۴۶)[لاصحاب الجنة فی الجنة] سَلَامٌ قَوْلًا مِن رَّبٍّ رَّحِیمٍ (یس/۵۸) تَحِیَّتُهُمْ (المومنین) یَوْمَ یَلْقَوْنَهُ سَلَامٌ وَ أَعَدَّ لَهُمْ أَجْرًا کَرِیمًا (احزاب/۴۴) تَحِیَّتُهُمْ (الذین آمنوا و عملوا الصالحات) فِیهَا (الجنة) سَلاَمٌ (ابراهیم/۲۳) دَعْوَاهُمْ فِیهَا سُبْحَانَکَ اللَّهُمَّ وَ تَحِیَّتُهُمْ فِیهَا سَلاَمٌ وَ آخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ (یونس/۱۰) لَا یَسْمَعُونَ (من تاب و آمن و عمل صالحا) فِیهَا لَغْوًا إِلَّا سَلَامًا وَ لَهُمْ رِزْقُهُمْ فِیهَا بُکْرَةً وَ عَشِیًّا* تِلْکَ الْجَنَّةُ الَّتِی نُورِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَن کَانَ تَقِیًّا (مریم/۶۲-۶۳) وَ سِیقَ الَّذِینَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا حَتَّى إِذَا جَاؤُوهَا وَ فُتِحَتْ أَبْوَابُهَا وَ قَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلَامٌ عَلَیْکُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوهَا خَالِدِینَ (زمر/۷۳) الَّذِینَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلآئِکَةُ طَیِّبِینَ یَقُولُونَ سَلامٌ عَلَیْکُمُ ادْخُلُواْ الْجَنَّةَ بِمَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ (نحل/۳۲) إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَ عُیُونٍ* ادْخُلُوهَا بِسَلاَمٍ آمِنِینَ (حجر/۴۵-۴۶) ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ ذَلِکَ یَوْمُ الْخُلُودِ (ق/۳۴) لَهُمْ (قوم یتذکّرون) دَارُالسَّلاَمِ عِندَ رَبِّهِمْ وَ هُوَ وَلِیُّهُمْ بِمَا کَانُواْ یَعْمَلُونَ (انعام/۱۲۷) أُوْلَئِکَ  (عبادالرّحمن) یُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَ یُلَقَّوْنَ فِیهَا تَحِیَّةً وَ سَلَامًا (فرقان/۷۵) جَنَّاتُ عَدْنٍ یَدْخُلُونَهَا (اولوالالباب)  وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَ أَزْوَاجِهِمْ وَ ذُرِّیَّاتِهِمْ وَ المَلاَئِکَةُ یَدْخُلُونَ عَلَیْهِم مِّن کُلِّ بَابٍ* سَلاَمٌ عَلَیْکُم بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ (رعد/۲۳-۲۴) لَا یَسْمَعُونَ (المقرّبون)  فِیهَا لَغْوًا وَ لَا تَأْثِیمًا* إِلَّا قِیلًا سَلَامًا سَلَامًا (واقعه/۲۵-۲۶)

 

 

 

 

[یوم القیامة] خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ (الکافرین) تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ وَ قَدْ کَانُوا یُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَ هُمْ سَالِمُونَ (قلم/۴۳)