سامری

 

سامری، مردی از قوم موسی که مردم را به گوساله‌پرستی کشاند، این واژه ۳ بار آمده است.

چکیده:سامرى قوم موسی را گمراه کرد. براى آنان پیکر گوساله‏اى که صدایى داشت، بیرون آورد. گفتند: این خداى شما و خداى موسى است. موسی به سامری گفت: برو که برای تو در زندگى این باشد که بگویى به من دست نزنید و تو را موعدى خواهد بود که هرگز از آن تخلّف نخواهى کرد.

[خدا به موسی] فرمود: در‌ حقیقت ما قوم تو را پس از تو، آزمودیم و سامرى آنها را گمراه کردپس موسى با خشم و اندوه به سوى قوم خود برگشت. گفت: اى قوم من، آیا پروردگارتان به شما وعدة نیکو نداد؟ آیا این مدّت بر شما طولانى مى‏نمود یا خواستید خشمى از پروردگارتان بر شما فرود آید که با وعدة من مخالفت کردید؟گفتند: ما به اختیار خود وعدة تو را خلاف نکردیم ولى از زینت‏آلات قوم، بارهایى سنگین بر دوش ما نهادند. آنها را افکندیم و سامرى نیز همین‌گونه انداخت پس براى آنان پیکر گوساله‏اى که صدایى داشت، بیرون آورد و گفتند: این خداى شما و خداى موسى است و فراموش کرد … [موسى] گفت: اى سامرى، منظور تو چه بود؟ گفت: به چیزى که [دیگران] به آن بصیرت نداشتند بصیرت یافتم، پس مشتى از اثر فرستاده را برداشتم و آن را [در پیکر گوساله] انداختم. نفس من برای من چنین آراست. گفت: پس برو که برای تو در زندگى این باشد که بگویى [به من] دست نزنید. بی‌تردید برای تو موعدى خواهد بود که هرگز از آن تخلّف نخواهى کرد. به آن خدایى که پیوسته ملازمش بودى، بنگر که آن را مى‏سوزانیم و خاکسترش مى‏کنیم و به طور کامل در دریا فرو مى‏پاشیم. معبود شما تنها آن خدایی است که جز او معبودی نیست. علم او همه چیز را در بر گرفته است. این‌گونه از اخبار گذشته بر تو حکایت می‌کنیم (طه/۸۵-۹۹).

بنی‌اسرائیل

  السّامری

 

 

 

 

 

قَالَ [الله لموسی]فَإِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَکَ مِن بَعْدِکَ وَ أَضَلَّهُمُ السَّامِرِیُّ*فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ یَا قَوْمِ أَلَمْ یَعِدْکُمْ رَبُّکُمْ وَعْدًا حَسَنًا أَفَطَالَ عَلَیْکُمُ الْعَهْدُ أَمْ أَرَدتُّمْ أَن یَحِلَّ عَلَیْکُمْ غَضَبٌ مِّن رَّبِّکُمْ فَأَخْلَفْتُم مَّوْعِدِی* قَالُوا مَا أَخْلَفْنَا مَوْعِدَکَ بِمَلْکِنَا وَ لَکِنَّا حُمِّلْنَا أَوْزَارًا مِّن زِینَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنَاهَا فَکَذَلِکَ أَلْقَى السَّامِرِیُّ* فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَهُ خُوَارٌ فَقَالُوا هَذَا إِلَهُکُمْ وَ إِلَهُ مُوسَى فَنَسِیَ* … قَالَ [موسی] فَمَا خَطْبُکَ یَا سَامِرِیُّ* قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ یَبْصُرُوا بِهِ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ أَثَرِ الرَّسُولِ فَنَبَذْتُهَا وَ کَذَلِکَ سَوَّلَتْ لِی نَفْسِی* قَالَ فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَکَ فِی الْحَیَاةِ أَن تَقُولَ لَا مِسَاسَ وَ إِنَّ لَکَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهُ وَ انظُرْ إِلَى إِلَهِکَ الَّذِی ظَلْتَ عَلَیْهِ عَاکِفًا لَّنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنسِفَنَّهُ فِی الْیَمِّ نَسْفًا* إِنَّمَا إِلَهُکُمُ اللَّهُ الَّذِی لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَسِعَ کُلَّ شَیْءٍ عِلْمًا*کَذَلِکَ نَقُصُّ عَلَیْکَ مِنْ أَنبَاء مَا قَدْ سَبَقَ (طه/۸۵-۹۹)