اجزاء بدن

اجزاء بدن، اعضاء و جوارح انسان، این مفهوم با واژه‌های متعددی آمده است.

چکیده: خدا بدن انسان را از اجزاء گوناگون آفرید. بعضی از اجزاءِ بدن در قیامت شهادت می‌دهند. هر کدام از این عناوین در موضوع خود یا موضوع‌های‌ وابسته توضیح داده خواهند شد.

آرنج، ای کسانی که ایمان آورده‌اید، چون به نماز برخیزید صورت و دست‌های خود را تا آرنج بشویید و … (مائده/۶).

 استخوان، خداوند نطفه را به صورت علقه درآورد پس از آن علقه را مضغه گردانید و آن‌گاه مضغه را استخوان‌هایی ساخت سپس استخوان‌ها را با گوشتی پوشانید (مومنون/۱۴).

اشک، برخی از مسیحیان چون آن‌چه را به سوی این پیامبر نازل شده، بشنوند، می‌بینی بر اثر آن حقیقتی که شناخته‌اند اشک از چشم‌های آنها سرازیر می‌شود و… (مائده/۸۳).

انگشت، آیا انسان می‌پندارد که هرگز ریزه استخوان‌های او را گرد نخواهیم کرد؟ چرا، [گرد می‌آوریم] درحالی که سر انگشتان او را درست می‌کنیم (قیامت/۳-۴).

بینی، در تورات بر آنها [یهود] مقرّر کردیم که جان در برابر جان … و بینی در برابر بینی می‌باشد (مائده/۴۵).

پا، امروز [روز قیامت] بر دهان‌های آنان [کافران] مهر می‌نهیم. دست‌های آنها با ما سخن می‌گویند و پاهایشان به آن‌چه انجام می‌دادند، گواهی می‌دهند (یس/۶۵).

پشت، کسانی که زر و سیم را گنجینه می‌کنند و آن را در راه خدا هزینه نمی‌کنند، را از عذابی دردناک خبر ده. روزی که آن [گنجینه‌ها]  را در آتش دوزخ بگدازند و پیشانی، پهلو و پشت آنان را با آن [زر و سیم‌ها] داغ کنند و [گویند] آن‌چه را می‌اندوختید، بچشید (توبه/۳۴،۳۵).  ََ

پوست بدن، در آن روز هنگامی که دشمنان خدا به آتش رسند، گوش‌ها و دیدگان و پوست‌های آنها به آن‌چه می‌کرده‌اند، بر ضدّشان گواهی می‌دهند. به پوست خود می‌گویند: چرا بر ضدّ ما گواهی دادید؟ … (فصّلت/۱۹-۲۱).

پهلو، کسانی که زر و سیم را گنجینه می‌کنند و آن را در راه خدا هزینه نمی‌کنند، را از عذابی دردناک خبر ده. روزی که آن [گنجینه‌ها]  را در آتش دوزخ بگدازند و پیشانی، پهلو و پشت آنان را با آن [زر و سیم‌ها] داغ کنند و [گویند] آن‌چه را می‌اندوختید بچشید (توبه/۳۵).

پیشانی، کسانی که زر و سیم را گنجینه می‌کنند و آن را در راه خدا هزینه نمی‌کنند، را از عذابی دردناک خبر ده. روزی که آن [گنجینه‌ها]  را در آتش دوزخ بگدازند و پیشانی، پهلو و پشت آنان را با آن [زر و سیم‌ها] داغ کنند و [گویند] آن‌چه را می‌اندوختید، بچشید (توبه/۳۵).

چانه، ما در گردن‌های آنان [بی‌ایمانان] تا چانه‌هایشان غُل نهاده‌ایم به طوری که سرهای آنها بالا مانده است (یس/۸).

چشم، آیا به انسان دو چشم نداده‌ایم (بلد/۸)؟

خون، خداوند مردار، خون، گوشت خوک و آن‌چه را جز به نام خداوند ذبح شده باشد بر شما حرام گردانیده است. ولی کسی که ناچار شود در صورتی که ستمگر و متجاوز نباشد، بر او گناهی نیست (بقره/۱۷۳).

دست، ای کسانی که ایمان آورده‌اید، چون به نماز برخیزید صورت و دست‌های خود را تا آرنج بشویید و … (مائده/۶).

دندان، در تورات بر آنها [یهود] مقرّر کردیم که جان در برابر جان … و دندان در برابر دندان می‌باشد (مائده/۴۵).

دهان، منافقان با دهان‌های خود چیزی را می‌گویند که در قلب آنها نیست (آل‌عمران/۱۶۷).

رحم، خداوند آن‌چه را هر ماده‌ای بار می‌گیرد، آن‌چه را رحم‌ها می‌کاهند و آن‌چه را می‌افزایند، می‌داند (رعد/۸).

رگ، ما از رگ گردن به انسان نزدیکتر هستیم (ق/۱۶).

روده، به جهنّمیان آبی جوشان نوشانده می‌شود که روده‌های آنها را از هم متلاشی می‌کند (محمّد/۱۵).

ریش، هارون به موسی گفت: ای پسر مادرم، نه ریش مرا بگیر و نه سرم را، من ترسیدم بگویی میان من و بنی‌اسرائیل تفرقه انداختی و سخن مرا مراعات نکردی (طه/۹۴).

زبان، آیا برای انسان زبان و دو لب قرار نداه‌ایم (بلد/۹)؟

سر، ای کسانی که ایمان آورده‌اید، چون به نماز برخیزید صورت و دست‌های خود را تا آرنج بشویید و سر و پاهای خود را تا برآمدگی پیشین [هر دو پا] مسح کنید (مائده/۶).

شکم، خداوند شما را در شکم‌های مادرانتان آفرینشی پس از آفرینش [دیگر] در تاریکی‌های سه‌گانه خلق می‌کند (زمر/۶).

صورت، ای کسانی که ایمان آورده‌اید، چون به نماز برخیزید صورت و دست‌های خود را تا آرنج بشویید و … (مائده/۶).

عورت، شیطان آدم و حوا را وسوسه کرد تا آن‌چه را از عورت‌های آنها برایشان پوشیده مانده بود برای آنان نمایان شود (اعراف/۲۰).

قلب، خداوند در درون هیچ کس دو دل قرار نداده است (احزاب/۴).

 گردن، پروردگار به فرشتگان وحی می‌کرد که من با شما هستم پس کسانی را که ایمان آورده‌اند ثابت‌قدم بدارید. به‌زودی در دل کافران وحشت خواهم افکند پس فراز گردن‌ها را بزنید و همۀ سر انگشتان را قلم کنید (انفال/۱۲).

گلو، مردم را از آن روز نزدیک بترسان آن‌گاه که جان‌ها به گلو می‌رسد در حالی که اندوه خود را فرومی‌خورند (غافر/۱۸).

گوش، خداوند شما را از شکم مادرانتان در حالی که چیزی نمی‌دانستید،  بیرون آورد و برای شما گوش و چشم‌ها و دل‌ها قرار داد باشد که سپاسگزاری کنید (نحل/۷۸).

گوشت، خداوند نطفه را به صورت علقه درآورد پس از آن علقه را مضغه گردانید و آن‌گاه مضغه را استخوان‌هایی ساخت سپس استخوان‌ها را با گوشتی پوشانید (مومنون/۱۴).

لب، آیا به انسان زبان و دو لب نداده‎ایم (بلد/۹)؟

موی سر، زکریّا گفت: پروردگارا، استخوانم سست گردیده است و [موی] سرم از پیری سپید گشته است … (مریم/۴).

نطفه، مگر انسان ندانسته که او را از نطفه‌ای آفریده‌ایم پس ناگاه او ستیزه‌جویی آشکار شده است (یس/۷۷)؟