آبرو

آبرو، شرافت و منزلت، این مفهوم با واژ‌ۀ لا تُخزی ۴ بار، وَجیه ۲ بار، تَََعَفُّف ۱ بار، لایُخزی ۱ بار و لاتَفضَح ۱  بار آمده است.

چکیده: مؤمنان در دنیا و آخرت آبرومند هستند.

موسی نزد خداوند آبرومند است (احزاب/۶۹) و عیسی در دنیا و آخرت آبرومند می‌باشد (آل‌عمران/۴۵). خردمندان می‌گویند: پروردگارا، ما را در روز رستاخیز خوار مگردان (آل‌عمران/۱۹۴). خداوند صالح و کسانی از قومش را که به خدا ایمان آورده بودند از رسوایی روز قیامت نجات داد (هود/۶۶). ابراهیم گفت: پروردگارا، روزی که مردم برانگیخته می‌شوند من را خوار مکن (شعراء/۸۷). لوط به قوم خود گفت: اینان مهمانان من هستند، آبروی مرا نریزید (حجر/۶۸). از خدا پروا کنید و مرا خوار نکنید (حجر/۶۹؛ هود/۷۸). خداوند قوم یونس را پس از ایمان آوردن بخشید و رسوا نکرد (یونس/۹۸). پیامبر و مؤمنان همراه ایشان را در آن روز [قیامت] خوار نکرد (تحریم/۸). نیازمندانی که در راه خدا در تنگنا افتاده‌اند و نمی‌توانند سفر کنند به خاطر آبرومندی خود را گونه‌ای نشان می‌دهند که نادان آنان را توانگر می‌پندارد (بقره/۲۷۳).

اطلاعات بیشتر: ذلّت